Blog

Gdy dziecko choruje…

fot. pixabay.com

Sezon jesienny trwa w najlepsze, a wraz z nim przeziębienia i poważniejsze choroby. Dla mnie osobiście, czas chorowania dziecka, jest jednym z najtrudniejszych chwil i to wcale nie dlatego, że nieprzespane noce, szarpanie między pracą a domem, lekarstwa, których nie chce zażywać… chodzi przede wszystkim o lęk, który mi towarzyszy – czy to tylko zwykłe przeziębienie, czy coś poważniejszego, czy potrzebny antybiotyk, czy organizm sobie sam poradzi…

Lęk, który utrudnia racjonalne myślenie i towarzyszenie dziecku, w tym trudnym i dla niego czasie… Świadomość tego, że trzeba się ogarnąć, aby być emocjonalnie dostępną, powoduje, że szukam wsparcia. Co pomaga? Rozmowa z drugą osobą, wypowiedziane głośno myśli, powodują, że lęk się zmniejsza, a moje myśli stają się bardziej racjonalne. Pomocna jest również modlitwa i zamierzenie się Opatrzności.

Emocjonalna dostępność jest ważna zawsze, a szczególnie w tym czasie, kiedy dziecku towarzyszą różne nieprzyjemne emocje, złe samopoczucie, rozdrażnienie i ból fizyczny związany z odczuwanymi dolegliwościami.

Moja strategia to przede wszystkim:

  1. Przetrwać trudny czas – myślenie, iż jest to chwilowy stan.
  2. Rozumienie, tego co odczuwa dziecko i skąd bierze się jego rozdrażnienie.
  3. Empatyczne podejście – akceptacja emocji, które odczuwa, w szczególności nazywanie lęku, złego samopoczucia i odczuwanego bólu.
  4. Fizyczne bycie przy dziecku, towarzyszenie poprzez czytanie ulubionych bajek.
  5. Zadbanie o siebie – poprzez korzystanie z sieci wsparcia – rozmowa z mężem, telefon do koleżanki.

Czas chorowania, to trudny czas dla całej rodziny. Mi osobiście przypomina jak delikatne jest życie i jak ważne jest radowanie się z bycia razem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.